همین که به نیمه ی اردیبهشت نمی رسم

یعنی زنده ام انگار

و مرده ام بارها

از درد های کشیده ی مادرم

تا صبوری بی هنگام ماه

جمعه زاد گنگی می شوم

به قیچی زدن های بی وقت زنی

کنار بالش مادرم

و می بینم آل من ام

که دارد مرا می برد

جمعه ای که زاده می شوم

و جمعه ای که می میرم...





/ 5 نظر / 18 بازدید
عماد

مبارک باشه. تولدت را میگما. ضمنا خیلی خوب گفته ای. آفرین

رسول رخشا

اردی بهشت وقت خوبی است برای آمدن مبارک باشه

مهدی

چراغ را خاموش می کنم روی دردهای جمعه ها و زخمهای جمعه زادها پتو می کشم